Goals
De Millenniumakkoorden
Wereldwijd werken mensen hard aan het behalen van de millenniumdoelen: vóór 2015 moeten armoede, ziekte en honger ver teruggedrongen zijn. Maar de wereld loopt achter op schema. Om de doelen te halen moeten we met vernieuwende ideeën en concrete samenwerkingsverbanden een werkelijk verschil gaan maken. Sluit hier een millenniumakkoord: een concrete afspraak tussen minstens twee partners om een bijdrage te leveren aan de millenniumdoelen.
Lees meer over hoe u kunt bijdragen

MILLENNIUMDOEL

Meer eerlijke handel, schuldenverlichting en hulp

Alle regeringen in de wereld zetten zich in voor armoedebestrijding en maken heldere en eerlijke afspraken over goed bestuur en rechtvaardige handel. Er komt een oplossing voor het schuldenvraagstuk en rijke landen zorgen voor meer en betere hulp. Het achtste doel beschrijft voornamelijk wat rijke landen moeten doen om de millenniumdoelen te halen: meer hulp geven, meer schulden kwijtschelden en eerlijke afspraken maken over handel. Feiten & vooruitgang Al in 1970 namen de 22 rijkste landen zich voor om 0,7 procent van hun bruto nationaal product (BNP) aan ontwikkelingssamenwerking uit te geven. Slechts vijf landen houden zich daaraan. Naast Nederland zijn dat Denemarken, Noorwegen, Zweden en Luxemburg. Vijf andere landen hebben zichzelf een tijdslimiet gegeven. België en Finland willen de 0,7 procent binnen vijf jaar halen, Frankrijk en Spanje binnen zeven jaar en Engeland binnen acht jaar. De overige rijke landen - waaronder de VS, Duitsland, Italië, Japan en Canada - zitten nog ver onder de norm en hebben ook geen tijdsplan opgesteld. In de afgelopen jaren hebben schuldeisers bijna tweederde van de schulden kwijtgescholden van de armste landen met een onbetaalbare schuld. Dat lijkt niet genoeg. Landen die schuldvermindering kregen, hebben nog steeds een veel te hoge schuld, zelfs volgens de criteria van de schuldeisers zelf. Veel landen die zich geen schuldaflossing kunnen permitteren, komen niet eens in aanmerking voor schuldvermindering. De armste landen betalen nog steeds honderd miljoen dollar per dag aan buitenlandse schuldeisers. Dat geld hebben ze hard nodig om de millenniumdoelen te realiseren. De importtarieven die rijke landen hanteren bij de import van landbouwproducten en textiel zijn de afgelopen jaren nauwelijks gedaald. Ontwikkelingslanden lopen tientallen miljarden euro’s aan inkomsten mis door hoge tarieven en andere handelsbelemmeringen. Ook verstrekken rijke landen vaak subsidies aan hun eigen boeren of industrieën. Dit alles bemoeilijkt eerlijke kansen van kleine boeren en ondernemers uit ontwikkelingslanden op de wereldmarkt. Ook regeringen van ontwikkelingslanden moeten zich inspannen om de millenniumdoelen te halen. Zij moeten ervoor zorgen dat het geld dat is bestemd voor de allerarmsten, ook bij die mensen terecht komt. Lees alles over de millenniumdoelen op http://www.millenniumdoelen.nl/